ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ပုံႏွိပ္စာအုပ္သမိုင္းဦးသည္ ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၇၆ ခုႏွစ္ (ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၁၃၈ ခုႏွစ္) ဆင္ျဖဴရွင္မင္းလက္ထက္တြင္ စတင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုနိုင္ပါသည္။ ၁၇၇၆ ခုႏွစ္တြင္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕သို႔ အီတလီလူမ်ိဳး သာသနာျပဳတစ္ဦး ေရာက္လာခဲ့ၿပီး ျမန္မာစာေပကို ေလ့လာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အီတလီနိုင္ငံ ေရာမၿမိဳ႕သို႔ျပန္သြားၿပီး ျမန္မာအကၡရာမ်ားကို တီထြင္သည္။ ယင္းျမန္မာ အကၡရာ ခဲစာလုံးမ်ားျဖင့္
ျမန္မာသင္ပုန္ႀကီးစာအုပ္၊ ခရစ္ေတာ္ဝင္ခ်ဳပ္စာအုပ္၊ ဘုရားသခင္ ပညတ္ေတာ္တို႔ အနက္အဓိပၸာယ္ စာအုပ္၊ ဘုရားသခင္ ဘာသာတရားေတာ္အေလ်ာက္ အက်င့္ဝါဒကိုျပေသာ စာအုပ္မ်ားကို ေရာမၿမိဳ႕ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳ ပုံႏွိပ္စက္မွ ရိုက္ႏွိပ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ပုံႏွိပ္စာအုပ္ကို ေအဒီ ၁၇၇၆ ခုႏွစ္ (ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၁၃၈ ခုႏွစ္တြင္ ေရာမၿမိဳ႕မွ စတင္ပုံႏွိပ္ ထုတ္ေဝခဲ့သည္ဟု အဆိုအမိန႔္ျပဳ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္။)
၁၇၇၆ ခုႏွစ္မွာပင္၊ ေရာမၿမိဳ႕ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳ ပုံႏွိပ္စက္ပိုင္ရွင္မ်ားသည္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ရွိ ခရစ္ ယာန္သာသနာျပဳမ်ားထံသို႔ ပုံႏွိပ္စက္ႏွစ္လုံးကို ျမန္မာအကၡရာ ခဲစာလုံးေျခာက္ေသာင္း၊ လက္တင္ အကၡရာခဲစာလုံး ေလးေသာင္းႏွင့္အတူ ေပးပို႔ခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ မီးေလာင္သည့္အခါ ပုံႏွိပ္စက္ႏွင့္ ခဲစာလုံးမ်ား ပါသြား၍စာအုပ္မ်ား ပုံႏွိပ္ထုတ္ေဝျခင္း မျပဳနိုင္ခဲ့ေပ။
